Kontrakty CFD są narzędziem inwestycyjnym, które może dotyczyć dowolnych instrumentów. CFD to właściwie Contracts For Difference, czyli po przetłumaczeniu na język polski – kontrakty na różnice kursowe. Na czym polegają i jak działają?

Konstrukcja CFD

Kontrakty na różnice kursowe są pozagiełdowymi, czyli nie notowanymi na giełdzie, instrumentami pochodnymi (XTB – Czym jest handel kontraktami CFD?). Za ich pośrednictwem można inwestować m.in. w:

  • akcje,
  • waluty,
  • surowce,
  • indeksy giełdowe.

Jeśli inwestor wybiera kontrakt CFD na waluty, nie kupuje bezpośrednio euro czy dolarów, ale instrument, którego zadaniem jest odzwierciedlenie ceny instrumentu bazowego. Można powiedzieć, że kontrakt na różnice cenowe to umowa pomiędzy stronami – inwestorem a brokerem CFD na wymianę różnicy, która wystąpiła między ceną otwarcia a ceną zamknięcia pozycji.

 

Strona źródłowa: https://www.youtube.com/channel/UCILwajCs145hxNvB4nckALg

Pozycja długa i krótka

W przypadku kontraktów CFD można zarabiać nie tylko na wzrostach, ale i spadkach wartości danego aktywa, ponieważ inwestor przewiduje, że cena danego aktywa zmieni się w wybranym przez niego kierunku. Jeśli zakłada się, że cena aktywa wzrośnie, to otwiera pozycję długą, która polega na zakupie danych aktywów. Z kolei przy przewidywaniach spadku cen, inwestor otwiera pozycję krótką, czyli sprzedaje aktywa. Czas trwania transakcji na bazie kontraktów CFD rozpoczyna się od otwarcia pozycji, aż do zagrania na transakcję przeciwną. Gdy inwestor otwiera pozycję długą, zakończy się ona przy otwarciu w związku z tym samym aktywem, pozycji krótkiej.

Ważna dźwignia finansowa

W przypadku transakcji CFD wykorzystywane jest zjawisko lewarowania, czyli dźwignia finansowa. Pozwala ona na otwarcie pozycji o znacznie wyższej wartości, niż wartość posiadanego przez inwestora kapitału. W praktyce inwestor deponuje jedynie pewną część kwoty transakcji, w formie depozytu zabezpieczającego, ale może dysponować i dowolnie obracać pełną wartością aktywa. Jeśli dobrze przewidzi zmianę ceny aktywów na kontraktach CFD, zyska wielokrotnie więcej, niż realnie zainwestował. Złe decyzje pociągają jednak w takim przypadku zwielokrotnione straty. Musi zatem dopłacić do nietrafionej transakcji, różnice pomiędzy realną stratą a wartością depozytu zabezpieczającego.

Spready w kontraktach CFD

Ważną wartością w przypadku kontraktów CFD jest spread, czyli różnica pomiędzy ceną sprzedaży i kupna. To inaczej widełki ceny kupna i sprzedaży, czy też różnica pomiędzy aktualną ceną, po której inwestor może kupić i sprzedać dane aktywa. Zasadą jest, że cena kupna jest wyższa od ceny sprzedaży, a cena instrumentu bazowego, na którym opiera się kontrakt CFD, znajduje się pomiędzy tymi dwiema wartościami.

Spread to kluczowy koszt transakcji CFD ponoszony przez inwestora. Im spread jest węższy, tym lepszy, wyższy zysk można osiągnąć z transakcji.

Kontrakty terminowe i kontrakty CFD

Należy rozróżnić dwa pojęcia – kontrakty CFD utworzone na angielskiej giełdzie ćwierć wieku temu, od kontraktów terminowych. Mają one pewne cechy wspólne, ale kontrakty na różnice – CFD nie mają określonej z góry daty zakończenia – zamknięcia pozycji, są elastyczne i bardziej atrakcyjne dla inwestorów, dzięki codziennej prolongacie i rozliczaniu w czasie rzeczywistym. Są zwolnione z opłaty skarbowej i dają możliwość przeprowadzania wygodnie inwestycji z wykorzystaniem wielu różnych instrumentów bazowych, także nietypowych, jak zboża czy kawa.

Kontrakty CFD działają na zasadzie wpłaty środków przez inwestora w celu zabezpieczenia otwieranej transakcji. Wpłaca on depozyt zabezpieczający. Jego wysokość zależy od wartości transakcji, indywidualnych wymogów firm brokerskich oraz poniekąd od celów inwestycji, a te z kolei wiążą się z możliwą do zastosowania dźwignią finansową.

 

 

Polecane serwisy: